Jambo, lieve allemaal !

Wat leuk om jullie berichten te lezen na deze paar dagen in mijn uppie ! Ik zou zeggen; ga daar vooral mee door ! ;)

Nou, inmiddels zijn we alweer zo'n vier, vijf dagen verder dus ik zal proberen om zo goed mogelijk te beschrijven wat ik de afgelopen dagen heb gedaan.

Zaterdag (tijdens mijn overnachting in Mombasa) heb ik niet meer veel gedaan, afgezien van een autotour 's avonds door Mombasa, zijn met mijn gastmoeder en broer op dat moment. Ik vond het leuk om de stad te zien en het huisje uit te zijn. (dit was een soort appartementje boven een houtzagerij, dus de rust was ver te zoeken. Ik voelde me hier ook niet zo op mijn gemak) Het ritje was leuk, we gingen bij familie op bezoek, afgezien van de vele bijna dood-ervaringen! Het verkeer in Mombasa is een ramp en ik snap dan ook werkelijk niet hoe ik dit rit heb overleefd. Op een tweebaans weg rijden gemiddeld 6 Matatu's (Kleine busjes, het meest gebruikte vervoersmiddel), 5 fietsen, 10 mensen te voet en nog wat geiten, karren etc etc. Zeer apart. Nadat we bij de familie waren geweest, de mensen zijn heel gastvrij en vinden het heel leuk om een blanke te ontmoeten, heb ik mijn eerste eten van die dag gehad, soort oliebol met bruine erwtjes? Ik kreeg die dag geen hap door mijn keel, maar uit beleefdheid...

De volgende ochtend vertrokken we vroeg naar Blessed Camp, waar ik heel erg naar uit keek! Weg uit die drukke stad.. Peter Director en Peter Chairman (2 organisatoren) brachten me met de auto/ferry. Ik vond het heel spannend en bij alle hutjes dacht ik: 'Nee please niet' of 'Mwoa dat gaat wel!' Na een ritje van 1,5 uur ongeveer kwamen we dan in Blessed Camp en het zag precies uit zoals op de foto's ! Op dat moment was de mis bezig dus schoven we aan in het gebouwtje dat zowel kerk/school/verzorgingsplaats en eetplaats is. Heel leuk was het om deze mis te zien en de mensen swingden de pan uit! Daarna gingen we Mamma Jane en Pappa Allan, mijn gastouders, ophalen. Ik was erg benieuwd, maar ze zijn ontzettend aardig en vinden het heel leuk dat ik er ben. Tegen iedereen die ze tegenkomen zeggen ze ook:' This is our Dutch daughter, Chantel.' Heel leuk. Het huisje is prima om deze twee maanden te wonen. Natuurlijk is het geen luxe, maar ik heb wel een toilet en douche (Heeeeel koud!) Bij mijn eerste gezin had het niet echt een douche, maar een straal koud water. Dus dat was schepjes van mijn handen maken en dat zo snel mogelijk over mee heen gooien haha. Grappig is dat het gezin een plastic eettafel, en allerlei huishhoudelijke mankementjes heeft, maar wel een Plasma TV ! Ik vond het hilarisch toen ik dit zag, duidelijk waar hun prioriteiten liggen ;) Het huisje ligt ook aan het strand, waar ik erg blij mee ben. Het is hier heel rustig wat soms erg prettig kan zijn. Samen met de twee Peters hebben we nog wat gedronken en had Peter een mooie toespraak voor de gastouders en mij gehouden dat ze zo blij zijn met onze hulp. Heel mooi.

De rest van mijn eerste dag heb ik het rustig aan gedaan en mijn kamertje ingericht. Ze hadden een feestmaaltijd bereid omdat ik er was, Pilau. Dit is een soort pikante rijst, met rundvlees en salad. Waarvan ik netjes een bordje heb opgegeten ;)

Maandag begon mijn eerste werkdag binnen Blessed Camp. Een andere vrijwilliger zou me ophalen om samen te gaan, zodat ik wist hoe ik met de matatu moest reizen. Echter, dit was misgegaan waardoor uiteindelijk (3 uur later!) een Keniaans mannetje voor de deur stond, met zijn brommertje, om me te brengen. Natuurlijk heb ik eerst Jane gebeld om dit checken, maar het kon geen kwaad. Aangekomen in het dorp vonden de kids mij als Mzungu (blanke) heeel interessant en al snel hingen er 10 kids aan mijn armen en benen en allemaal handjes die mijn gezicht en haren aanraakten. En toen zag ik de eerste blanken sinds twee hele dagen! Het was heel apart om overal als 'Jambo Mzungu, Habari' aangesproken te worden (Hallo blanke, hoe gaat het) Daar heb ik kennis gemaakt met andere vrijwilligers. We hebben toegekeken hoe de les werd gegeven en zelf ook met de kids aan de slag geweest, adhv krijtbordjes. Het Schooltje is pas vanaf april dit jaar geopend, maar ze hebben toch wel al het een en ander bereikt. Echter, het niveau verschil is heel verschillend en ze zitten met drie klasjes in een ruimte, dus dat schept heel veel onrust en chaos. Tijdens de lunch kregen we een bordje met boneniets aangeboden. Dit is voor de kinderen hun enige maaltijd op de dag. Ik voelde me erg bezwaard omdat ik dit met lange tanden stond te eten, terwijl die kids honger hadden. Dus begon ik mijn bordje te verdelen wat bij nader inzien niet zo slim was, want iedereen rende op me af om nog een lepeltje te krijgen. Heel triest om mee te maken. Na de lunch gaan de kinderen naar huis dus mijn dagen op Blessed Camp duren ong van 8uur tot 2uur.Daarna moet ik een stukje lopen, matatu nemen, stukje lopen en dan ben ik weer thuis. Het gebied waar ik verblijf heet Msambweni, dat is onderverdeeld uit verschillende gebieden. Mijn gastouders wonen bv in Maembe (Mango), en Blessed Camp ligt in Tumbe. Aan het strand geniet ik even van een sigaretje, maar mijn pogingen om te relaxen daar zijn tot nu toe steeds mislukt. Iedereen wil een praatje maken en komt gewoon naast je zitten. Over het algemeen vind ik dit wel oke en ook leuk, maar het is altijd twijfelen of diegene te vertrouwen is.

's Avonds ben ik altijd thuis met Jane en Allan, maar er komt heel vaak bezoek langs. Veel mensen weten dat er een mzungu is en willen even gedag zeggen. Ook ben ik al bij een paar mensen thuis geweest, waar ik altijd heel hartelijk word ontvangen. Jane doet ook erg haar best en zal me deze week meer informatie geven over Leprosy ( Jane is een nurse ) en wilde meeen keer mee nemen naar een bevalling ! Haha, zo doe je nog eens iets anders. Ben benieuwd of dit ook daadwerkelijk gebeurd.

Ik neem steeds beetje bij beetje mee van die spullen die iedereen me heeft meegegeven naar de school. Het beestje van de spullen paste allemaal in mijn koffer en ik en de kids zijn er heel blij mee. Dus bij deze nog allemaal heel erg bedankt! Vandaag hebben we een parcours gemaakt die de kindjes moesten afleggen, met een ballon vast. Ze vonden dit heel leuk en natuurlijk kregen ze allemaal ballonnen mee naar huis! Ook de teacher, Lennard, vond het heel leuk en bedankte me ervoor.

Ik zit nu in Ukunda, waar ik kan internetten en ga dalijk met de matatu door naar Diani om daar naar Diani, om naar een 'westerse' supermarkt te gaan want: ik kook vanavond spaghetti voor mijn 'ouders' (Sorry pap en mam, ik ben jullie niet vergeten hoor !!Jane vroeg ook'How is Mamma Chantel doing?Chantel is now so faraway from her , hihi)

Nou dat is een beetje mijn verhaal van de afgelopen dagen. Ik probeerde om het niet heeeeel lang te maken, maar dat is bij deze mislukt!

Ohja, de foto's volgen nog! Heb er al heel wat gemaakt, maar ik ben het kabeltje vergeten;)

Heel veel liefs and we keep in touch!

Kwaheri xxx