Hallo allemaal!

Na 8 weken vol matatu's, Ugali en gabbage, handjes schudden,skypen, jiggers, mosquitos, spullen op het hoofd balanceren, Kiswahili leren, op en neer met de ferry, enge beestjes hier en daar, trosjes bananen en eieren halen bij het kraampje om de hoek, op de fiets naar Blessed Camp, geiten en koeien ontwijken, kleren op de hand wassen etc. etc. is het nu toch echt tijd om weer terug naar Nederland te keren!

Maar natuurlijk eerst een update van de afgelopen week!

De school is weer (onofficieel) begonnen! Dit wil zeggen, de leraar en wij waren aanwezig en de kinderen konden komen om een beetje te leren en veel te spelen. Er was een mooie opkomt, maar 9 van de 50 kinderen waren er niet! Doris verbleef een aantal dagen in Mombasa, dus er was genoeg werk voor mij om te doen. Medical day verliep prima, Mary is inmiddels ook weer helemaal back in buisness. Verder heb ik leuke creatieve activiteiten met de kids gedaan. Dit doen ze namelijk maar heel weinig. Na afloop mocht iedereen zijn prachtige tekening/kleurplaat met sticker mee naar huis nemen. Ook hebben we een hele leuke middag gehad, dankzij de Rabobank van vriendlief die heeeele grote ballonnen had meegegeven! Hier hebben we hele leuke spellen mee gedaan en de kinderen gingen helemaal uit hun dak!

Woensdag was dan ein-de-lijk de dag waar velen op hebben gewacht, shoe day!! ‘ Ochtends vroeg arriveerde Peter op Blessed Camp met de kofferbak helemaal gevuld met schoenen, schoenen, schoenen! Het zijn er uiteindelijk 74 geworden, ongelooflijk! Via deze weg wil ik iedereen die hier aan heeft meegeholpen bedanken namens: Peter Director, Peter Chairman, James, Lennard de teacher en natuurlijk alle kinderen! Dit is zo'n groots gebaar geweest voor hun, iets wat ze nooit zullen vergeten. Peter verwoordde het mooi door te zeggen: These kids woke up in the morning, not knowing that they would get their first pair of Shoes today. This gift will help them for their health, but also they know that they are not forgotten. People far away think of them en are willing to help them. Thats the most beautifull thing in the world.' De kindjes werden in groepjes, by size, naar binnen geroepen en ieder kindje heeft die dag een paar schoenen gekregen! Het is eigenlijk overbodig om te zeggen, maar het was een erg vrolijke dag. Ik zet een extra album op deze site, waar ieder kindje met zijn/haar schoentjes op staat! Kunnen jullie checken welk kindje jullie blij hebben gemaakt!

Donderdag heb ik voor de laatste keer meegeholpen tijdens het Medical Program. Omdat de kids twee weken vakantie hadden gehad, was het behoorlijk druk dankzij alle wondjes en jiggers. Wel goed is dat de voetjes van Kifundu alweer langzaam aan het verbeteren en dat het aantal jiggers in handen en voeten sterk verminderd is! Dus daar zijn we erg blij om... Tijdens de medical had ik wel nog een groot compliment gekregen van een van de ouderen, waarvan ik het been altijd masseer. Zij zei dat ze me niet als een mzungu ziet, door de manier waarop ik met ze om ga en ik met ze communiceer, ziet ze me als een van hun. Dat vond ik wel leuk om te horen!

Vrijdag. Vrijdag was een trieste dag; Dit was mijn laatste dag op Blessed Camp, wat dus betekend: afscheid nemen van al die lieve kindertjes. Ze hebben eerst een beetje les gehad, om vervolgens allemaal leuke dingen te doen. Te beginnen met: Alle nageltjes van de meisjes roze of rood lakken! Ze vonden het geweldig en ze liepen ook allemaal heel voorzichtig weg met hun handjes in de lucht. Hoewel de jongens binnen aan het knutselen waren, werden er toch een paar jaloers dus kregen ook zij mooie nagellak op! En toen wilden de dames van het naaiproject ook. En toen kwamen er nog allemaal jongedames die we helemaal niet kenden. Het nieuws van de nagellak verspreidde zich dus snel! Na nog lekker spelen was het tijd voor mijn afscheid. Dit begon eerst met een bedankje van de leraar en vele liedjes van de kindjes. Daarna was Peter Director aan het woord. Leuk was dat hij vroeg aan de kids: 'Wat heeft Chantal allemaal voor jullie gedaan?'' Ze begonnen allemaal dingen door elkaar te roepen en toen opeens gingen alle voetjes, met ieder een mooi paar schoenen, de lucht in! Heel leuk. Daarna was ik aan het woord. Ik was een beeeeetje emotioneel vanwege alle mooie woorden, dus mijn speech was niet echt noemenswaardig. Maar natuurlijk heb ik de kids wel gezegd dat ik ze heel erg ga missen en dat ik hoop ze ooit nog eens te zien! Afscheid nemen is niet leuk, maar lolly's en toeters uitdelen wel! Daarna hebben we weer lekker zitten spelen en heel veel geknuffeld! En toen was het toch echt tijd om te gaan. De kinderen liepen, zoals altijd, weer helemaal mee tot de weg, terwijl ik het allemaal tot me probeerde door te laten dringen. Het is een heel vreemde gedachte dat er maar een kleine kans is dat ik deze geweldige kinderen nog eens zal zien, maar ze hebben allemaal een plekje in mijn hart gekregen!

De volgende ochtend (of zeg maar nacht, want ik functioneer echt niet optimaal om 05:00) stonden we helemaal klaar om op safari te gaan! Doris met de zaklamp op de kop, want het was nog hartstikke donker! Heerlijk die rust... We gingen met de matatu naar Mombasa- ferry, om daar over te steken en aan de overkant opgehaald te worden. Er ging nog een ander meisje mee, zij werkt in Mombasa. Na 3 uur rijden kwamen we bij het hartstikke grote park Tsavo East aan. Al snel spotten we de eerste dieren! Rond de middag gingen we naar onze accommodatie toe(Lion Hill Camp) om ons daar even op te frissen en te lunchen. Uiteindelijk bleek dat ons verblijf niet goed geregeld was (niet onze fout ;) ) waardoor we dus die avond niet in een lodge, maar een gewone kamer zaten en ik een bed moest delen. Het was allemaal mooi dus het maakte niet echt uit, maar het was wel jammer... De lunch was in ieder geval heerlijk. Daarna trokken we weer van 4 tot 6 het park in om uiteindelijk 3 van de Big 5 te spotten! Toen we terugkwamen op de kamer heb ik mijn ultieme geluksmoment ervaren: na twee maanden eindelijk een warme douche!! Zondagochtend waren we alweer vroeg uit de veren en om 7 uur gingen we weer op zoek naar de dieren! Deze keer in een ander park: Ngutu. De natuur en de beesten waren allemaal super mooi, al vielen we wel een beetje in herhaling... Het geweldigste wat ik die dag heb gezien: Een rennende giraffe. Al eens gezien? Nou het is hilarisch !! Het lijkt net alsof het in slow- motion wordt afgespeeld. De lodge (Ngutuni Logde) waar we die nacht logeerden was prachtig en had een mega uitzicht over het hele park, de olifanten liepen zo langs het balkon! 's Avonds na het avondeten gebeurde er echt iets schitterends; Een hele stoet olifanten kwam in het maandlicht voorbij gemarcheerd, gevolgd door een hele kudde buffels die allemaal voor de veranda in een grote waterplas bleven staan en dat allemaal onder een sprookjesachtige sterrenhemel!! Helaas krijg je zulke mooi momenten weer niet op de foto... Maandagochtend zijn we ook nog met de auto erop uit getrokken, echter veel beesten hebben we die dag niet gezien. We hebben ons wel uitstekend vermaakt in de auto, met een hoop flauwekul en gelach en ik weet zeker dat de driver en wingman heel blij waren dat ze na 3 dagen weer rust hadden! Welke beesten hebben we nu allemaal gespot: Heel veel olifanten, giraffes, 2 leeuwen (haast onmogelijk om te spotten, vooral met mijn ogen.. ) 2 cheeta's, gazelles, buffels, struisvogels, impala's, waterbucks, antilopen, bavianen, dik diks,roller birds, zebra's, everzwijnen, adelaren, uil, jakhals, coreybastard bird en een eekhoorntje!

Nu is het dinsdag, zet ik de laatste foto's erop en ga ik dadelijk voor de laatste keer voor mijn ouders koken! Morgen ga ik in de namiddag naar Mombasa toe om daar 's nachts de deur uit te gaan. Mijn vlucht vertrekt donderdagochtend om 05:30 en als alles volgens plan verloopt kom ik die avond om 17:45 op Dusseldorf aan! Ik heb maar korte overstaptijden, dus hopen dat alles goed gaat!

Ik kijk er erg naar uit, maar een ding weet ik zeker: Kenia is prachtig en ik heb een fantastische tijd gehad. Ik had het voor geen goud willen missen. Het is niet samen te vatten, ik zal het land, maar vooral alle geweldige mensen die ik heb leren kennen missen.

Bedankt voor het mee- reizen!

Veel liefs

Channie