Nou, ik heb er een paar uurtjes aan besteed, maar alle foto’s staan nu eindelijk op de pagina dus ben weer helemaal up to date! Nu alleen nog de bijbehorende verhaaltjes natuurlijk!

Zondag ben ik samen met Doris en twee andere vrijwilligsters op pad gegaan om te gaan snorkelen. Mamma Jane & baba Allan hadden een privé matatu voor ons geregeld die ons voor de deur ophaalde en rechtstreeks naar bestemming bracht... ideaal! Aangekomen bij Wasini Island werden we in een boot vol toeristen geplaatst , hmm we waren niet de enigen met dit idee dus? Wel waren wij de enigen op de boot die niet zo’n mooi oranje ‘All- inclusive bandje’ om hadden haha. Vervolgens hebben we ruim een uur gevaren en heel veel mooie dolfijnen gezien dus daar boften we mee! Iets minder was wel dat de halve boot ongeveer zeeziek was en je soms maar beter naar je voeten kon blijven kijken, omdat er toch wel wat mensen over de boot hingen! Toen waren we op de plek waar we konden snorkelen en dat was echt prachtig. Midden op de zee en heel veel mooie vissen. Daarna gingen we door met de boot naar Shimoni waar een lekkere lunch klaarstond om vervolgens een privé tour te krijgen over het eiland. Onze chauffeur was een kennis van onze ‘ouders’ en wilde ons graag rondleiden. Grappige opmerking van hem: ‘Ja, we hebben hier heel veel kinderen, omdat we geen elektriciteit hebben he! Zodra het donker is, duikt iedereen zijn bed in!’

Maandag was Mary van het Medical Program nog steeds ziek dus dit hebben wij weer met zijn tweetjes gedaan. Wat is het toch heerlijk om flink door te werken! Dat is misschien nog het enige waar ik nog aan moet wennen; dat alles hier zo langzaam gaat! De mensen lopen ook zo verschrikkelijk sloom, het verbaast me dat ze niet omvallen! Maar goed, de Medical liep weer goed. Alleen het ging niet zo goed met een bewoonster van BC. Zij is al aardig op leeftijd en was erg zwak. Ze liep even de hoek om, maar kwam kruipend terug. Ze kon niet meer lopen van de zwakte en al haar gewaden waren afgegleden, waardoor ze dus halfnaakt over de grond kroop. Dat beeld was zo diep diep triest. Ik heb haar toen,na even bijkomen, samen met een andere bewoner van BC naar huis gebracht. Inmiddels gaat het wel al iets beter met haar, gelukkig. Ondanks dit waren we alsnog vroeg klaar en zijn toen meteen naar Mombasa vertrokken. Daar hebben we samen met Peter Chairman door de stad gelopen en Fort Jesus bekeken.

Dinsdag zijn we naar het APDK Centre (Centrum voor verstandelijk – en lichamelijk gehandicapte kinderen) gegaan om daar alles te bekijken en mee te helpen. We waren er heel erg van onder de indruk, positief maar ook geschokt. Positief was hoe goed alles daar geregeld was, zeker in vergelijking met Blessed Camp. De kids krijgen 3x per dag te eten, er wordt iedere dag goed gepoetst (ivm de vele incontinentie) en er werken goed opgeleide mensen. Dit was dus een erge meevaller, ondanks dat zij natuurlijk ook nog het een ander kunnen gebruiken. Wat ik erg moeilijk vond waren de achtergronden van de kids. Heel veel hadden klomvoetjes, waterhoofden en verdraaide benen. Bij de fysiotherapie leren ze met behulp van stokken en aangepaste schoenen weer lopen, wat natuurlijk erg moeilijk is! Het komt vaak voor dat ze recht vooruit op hun gezicht vallen wat dus ook die dag gebeurde. De arme jongen zat helemaal onder het bloed en had een tand in zijn lip. Ook was er een meisje zonder benen. Dit dankzij de burgeroorlog. Haar benen zijn toen afgezaagd en haar ouders zijn vermoordt. Nou, dan moet je wel even slikken. Daarna mochten we aanwezig zijn bij het spreekuur van de dokter die elke week komt. Deze komt oorspronkelijk uit Duitsland en dat was wel te merken! Meteen van start, lekker westers. Na 1,5 waren dan ook al van ongeveer 20 patiënten de diagnoses gesteld. Heel leuk om bij te wonen.

Na deze indrukwekkende en leerzame middag, was het tijd voor ontspanning. Op aanraden van andere vrijwilligsters hebben wij een bezoekje gebracht aan de enige bioscoop in Mombasa! Eerst hebben we HEERLIJK gegeten bij een Italiaans restaurant, dat naast de bios lag. Brushetta’s, salade Caprese, Foccacia, lasagne, karafje wijn en cake met warme chocosaus toe! Niks mis mee ;) Helaas was er erg weinig keuze aanbod, waardoor we noodgedwongen naar Harry Potter moesten kijken. (als extra toetje natuurlijk popcorn!) Hier zijn we allebei niet zo’n fan van en ik ben dan dus ook bij de film in slaap gevallen. Wat ik wel een absolute topper vond en de avond voor mij helemaal leuk maakte: Voordat de film daadwerkelijk startte, kwam er opeens megagroot de Keniaanse vlag in beeld en heel hard het volkslied. Iedereen in de zaal ging staan zodat ze konden bidden tijdens dit gebeuren. Neem het me niet kwalijk, maar het was hi-la-risch !! Het was de 2,60 voor de film helemaal waard;)

Woensdag waren we naar Hallar Parc gegaan. Dit is een soort dierentuin in Mombasa. Dit was leuk omdat veel dieren ook losliepen, zoals de 100 jaar oude schildpadden. Verder hadden we een goede gids die ons de nodige dingen heeft bijgeleerd. Toen we het hele park bekeken hadden zijn we op ons gemakje weer teruggekeerd naar Msambweni. Het was heel fijn om na 3 dagen weggeweest te zijn weer thuis te komen haha. Jane & Allan vonden het ook erg stil zonder hun 2 daughters.

Verder hebben we ons gewoonlijke programma een beetje gevolgd en gisteren hebben we de hele dag aan het zwembad van een hotel gelegen. En dat was toch wel erg lekker! We moesten echt even zonnen, want ik ben nog veel te wit na bijna 2 maanden in Afrika!! Vanochtend zijn we de kerkdienst van Blessed Camp gewees, helemaal leuk om mee te maken!

En morgen starten we dan eindelijk met het verven van het BC- Gebouwtje! Na veel gediscussieer over de kleuren, is de verf gehaald en kunnen we aan de slag. De kleuren worden lichtblauw (van Action Minestry) en oranje (omdat wij dat praktisch vonden ivm al het stof en zand.) We kwamen er niet echt uit dus nu hebben Peter&Peter besloten dat we het dan allebei doen! Nu maar hopen dat het mooi wordt….

Volgende week het eindresultaat op foto!!

Veel liefs,

Channie